30 Haziran 2011 Perşembe

Detective #878


Batman: Goodnight, Ms. Zucco.
Sonia: It's Ms. Branch.
Batman: That's what I said. 

Aylardır aynı temanın etrafında, kendi kuyruğunu yakalamaya çalışıyormuş gibi dönüp duruyor Detective Comics: İnsan bir kimliği bırakıp, yeni baştan başlayabilir mi? 

Robin ve Nightwing'den sıyrılan Dick'in, kendisini artık "Batman" olarak tanımladığını söyleyebilir misiniz? Ya da babasının bıraktığı kirli mirastan alabildiğine uzağa gitmek için soyadını değiştiren Sonia Branch'in, özünde Sonia Zucco olmadığını? James Jr. herkesin değişemeyeceğine olan inancına inat, iyileşmek istiyor mu gerçekten? 

Hungry City'nin ilk iki bölümü hakkındaki yazılarımda Sonia için "Gerçekten söylediği gibi biri mi? Yoksa babasının kızı mı?" diye sormuş ve "Tıpkı James Jr. gibi, Sonia Zucco öyküye kattığı duygusal ağırlığın altında ezilmemesi, herkesin aklına gelen birinci olay örgüsünü takip etmeyip, başka yollara sapması halinde harikulade olur." demiştim. Maceraya nokta koyan Detective Comics #878'de korktuğum başıma geldi desem yeridir. Scott Snyder, oyunu en kolay tahmin edilen, hadi dürüst olalım, "klişe" senaryodan yana kullanmış ve iyi birer yardımcı karakter olabilecek Sonia'yı hiç lüzumu yokken, Lauren Bacall gibi bir femme fatale yapmak; James'i de, günlerdir röportajlarında ve sosyal ağda gönderme yapıp durduğu "şok edici final" -ki değil- uğruna harcamış. Neysek oyuz. İnsanlar değişmez. Bence çıkarılacak sonuç bu kadar basit olmamalı.

Detective #878'in yarısı yeni tanıştığımız Tiger Shark'ın tuzağındaki Batman'in kurtulma çabasıyla geçiyor. Drama sahnelerine yer kalsın diye, gerekenden daha kısa tutulan Batman/Tiger Shark yüzleşmesi, okuyucuyu çok da heyecanlandırmayarak (kimseyi bilmem, benim yüreğim ağzıma gelmedi :)) diyalog yazımı ve hikayeye ince detaylar serpiştirmedeki becerisiyle şapka çıkarttıran Scott Snyder'ın da, bir yazar olarak eksiklerinin olabileceğini gösterdi. Hungry City'i havada karada sollayacak kalitedeki Black Mirror'ın bile son sayısı biraz aceleye gelmiş gibiydi çünkü.

Kötü adamımız Tiger Shark, yeni bir karakter değil, bir Gümüş Çağ kötüsünün modernize edilmiş hali. Mayıs 1949 tarihli Detective Comics #147'de Batman ve Robin'in karşısına çıkan ve sonra tamamen unutulan Shark'ın kostümü, hal ve hareketleri baştan aşağı değiştirilmiş. Kendisiyle fazla haşır neşir olma fırsatı yakalayamamış olsak da, Tiger Shark'ın, tüyler ürpertici Dealer'ın yanına bile yaklaşamayacağı bariz.

Dick ve James Jr. zorunlu buluşması, karakterlerin ne söyleyeceklerini bilemeyen halleri ve Dick'in gözünün önünde duran bir gerçeği fark etmesini sağladığı için "garip ama gerçek" sınıfından da olsa, keyifli olmuş.

Sayıyı okumamış olanlar için sonunu söylemeyeceğim elbette. Ben susacağım, o seksi İngiliz aksanıyla Lila Tournay konuşacak: "Dekkkssstaaaa" 

Telaşa gerek yok, Jock'ın çizimleri, sayfa düzenlemeleri, diyaloglar, Dick'in iç hesaplaşmaları her zamanki gibi on numara ve Detective Comics #878 pek çok standarda göre iyi, hatta çok iyi bir çalışma. Ama daha birinci dakikadan, okurlarını kusursuza yakın bir çizgi romana alıştıran Scott Snyder için, olsa olsa bir kaç basamak düşüş, moral bozucu bir sıradanlaşma.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorum Yap