22 Eylül 2011 Perşembe

Catwoman #1

Catwoman, geçtiğimiz haziran ayında diğer yeni 51 dergiyle birlikte açıklandığında mutluluğumu içime sığdıramamış, resmen havalara uçmuştum. Yaratıcı ekibini öğrenmekse bende uçan balona batırılmış iğne etkisi yaratmadı desem yalan olur. Judd Winick, sektörün en istikrarsız yazarlarından biridir. Kendisinin kaleminden çıkan bir dergiyi gözünüz kapalı güvenerek alamazsınız, mutlaka sayfaları karıştırmak, mümkünse hakkındaki eleştirileri okumak gerekir. Arada yazdığı iyi hikayeler, ne yazık ki başarısız işlerinin arkasında kalıp unutulur.  Haziran'dan bugüne kadar ağzında sakız ettiği "seksi" kelimesi, kalemindeki Catwoman'ın akıbeti hakkında bariz sinyaller veriyordu. Çizer Guillem March'a bakacak olursak da, Joker's Asylum: Poison Ivy ve Gotham City Sirens ile "cheesecake" dedikleri, kadınları orta sayfa güzeli pozlarında çizmesiyle isim yapmış bir adam. Vaziyet böyle olunca, Winick ve March'tan gelecek Catwoman'ın neye benzeyeceğini tahmin edebiliyorsunuz. Ettiniz mi? Şimdi tahmininizi beşle çarpın. Eşittir Catwoman #1.

Bu, Catwoman'ın üçüncü sürekli serisi. İlk olarak 1990'larda Jim Balent, kolay okunabilir, arsız ve seksi maceralarıyla Selina'yı gündeme taşımıştı. Winick ve March'ın yaptığının yanında masum kalacak o serinin bugün Selina'nın abartılı vücut ölçüleriyle hatırlandığını, ve edebi değer zaten beklemiyoruz da, sıradan bir çizgi roman olarak bile pek önemsenmeyen, dalga geçilen bir seri olduğunu vurgulamak lazım. Balent'ın Catwoman'a kattığı "lay lay lom" hava, ancak 2001'de Ed Brubaker ve Darwyn Cooke'un Catwoman Vol. 2'siyle silinmişti (Bu değişimi, Christopher Nolan'ın, Joel Schumacher'ın Batman'ini unutturmasına benzetebilirsiniz pekala). Selina's Big Score gibi bir başyapıta ev sahipliği yapan seri, Selina'ya, hiç yabana atılmayacak bir olgunluk ve çizgi roman çevrelerinde saygınlık kazandırdı. Catwoman okuyan bir gence, başrolünde büyük göğüslü bir kadının olduğu, konudan yoksun, geyik bir dergiyi takip ediyor muamelesi yapılamıyordu. Tüm bunlara paralel olarak, 2001'den sonra Batman ve Catwoman karakterleri birbirlerine güvenmeyi, yardım etmeyi, destek olmayı öğrendiler. Batman, gerçek kimliğini sevdiği kadına açıkladı, onu Bat-Mağara'ya getirdi. Zor anlarında yanında oldu. Kızı Helena'yla (devamlılıktan silindiğine emin olabilirsiniz) ilgilendi ve en muhteşemi; Batman gibi bir adam için en zor şeyi yapıp, Selina komada yatarken hakkındaki hislerini ortaya döktü (Batman Heart of Hush)


Catwoman/Selina Kyle benim için en özel çizgi roman karakteridir, çocukluk aşkımdır, her hikayesini okumak istediğimdir, Batman'in sırt sırta savaşırken ölebileceği, Bruce Wayne'in kavgasını bir gün bırakacak olsa ölene kadar beraber yaşamak isteyeceği kadındır. Orijinler, kostümler, devamlılıklar değişir, Selina hafızasını kaybetmiş bir hostes (The Secret Life of Catwoman), patronu tarafından öldürüldükten sonra gizemli bir şekilde hayata dönmüş zırdeli bir sekreter (Batman Returns), eski bir dominatrix (Batman Year One) olabilir. Değişmeyen sadece Catwoman'ın gelmiş geçmiş en güçlü kadın karakterlerden biri olduğudur. Fiziksel güçten bahsetmiyorum kesinlikle. DC'nin Wonder Woman'ı arkasından iterek oturtmaya çalıştığı "Bir numaralı kadın çizgi roman karakteri" tahtına Catwoman tırnağını kıpırdatmadan sahip olabilmiştir. Böylesi bir karakteri yenilik adı altında basit bir cinsel obje olarak göstermek, üstelik geçmişte Jim Balent örneği varken çok talihsiz bir hareket.

Catwoman #1'de neler var? Selina'ya ev baskını, yarı çıplak pozlar vererek canını kurtarma (!) girişimleri, Kızıl peruklu barmaid Selina, orgy bar, cinsellik, kan, tuhaf erotik pozlar, cinsellik, yeni bir yan karakter, cinsellik...

Catwoman #1'de neler yok? Selina'nın güçlü kişiliğine dair bir iz, elle tutulur bir konu, düzgün yazılmış Batman/Catwoman dinamiği, birbirlerine güvenen Batman ve Catwoman (Selina, Batman'in Bruce olduğunu artık bilmiyor, dünyanın en iyi dedektifinin de bilip bilmediği muallakta)


Anladık, Judd Winick ve Guillem March DcNu'daki en seksi dergiyi yazmak üzere yola çıkmış. Ama cinsellik faktörü yalnızca dozunda kullanıldığında işe yarıyor. March'ın Catwoman, Poison Ivy ve Harley Quinn'i 3'ü 1 arada matinesinden pazarladığı Gotham City Sirens'ı kurtarmaya yetmedi o faktör. Yazar ilginç planlarla, gerçek diyaloglarla, taş gibi bir iş çıkartamıyorsa, üzgünüm, baş karakter ne kadar taş olursa olsun fayda etmez. 

SPOILER  (Catwoman #1'i okumamış olanlar gözlerini kapatsınlar!)

Sayının sonuna iliştirilmiş, All Star Batman and Robin'deki Batman ve Black Canary sevişme sahnesine benzeyen, Batman/Catwoman yakınlaşmasından nefret ettiğimi eklemek istiyorum. Hani tamam reboot/relaunch, yeni evren, dolu macerayı devamlılıktan silmişsiniz siz sevgili çakallar, iki karakter birbirlerini doğru düzgün tanımıyor bile, ama bari her Batman ve Catwoman öyküsünün olmazsa olmazı, "kedi fare oyunu" tarzı kovalamacayı almasaydınız. Aralarındaki kimya, gurur, kanunun farklı taraflarında duruyor olmalarından ileri gelen çaresizlik, teslim olamama, Whatever Happened To The Caped Crusader'daki "Buraya geldin, çünkü beni seviyorsun. Seni ölüme terk ediyorum, çünkü seni seviyorum."  gitmiş. Arta kalanlar fiziksel çekim, o kadar.    SPOILER SONU


Birinci sayıyı özetlemek için "Judd Winick's take on Batman XXX: Porn Parody" diyebilirim ve bunun acımasızca olduğunu düşünmem. Aynı ekip sıfırdan bir karakter yaratsa, onun yüzeysel serüvenleri olsa bu "seksi" çizgi roman, belki vakit geçirmek için okuyabilirim. Malesef özne Selina olunca pek boş veremiyorum. Kedi Kadın, 70 yıllık varoluşuyla, pop kültüründeki konumuyla ve tek bakışıyla öldüren çekiciliğiyle Winick'in gösterdiğinden daha fazla saygıyı hak ediyor çünkü.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorum Yap