4 Ocak 2012 Çarşamba

Batman #4

Bruce: Dick... There is no Court of Owls. I know because I looked into it.
Dick: When, Bruce? I never heard about it, and I was here for--
Bruce: It was before that. When I was a boy.

DİKKAT: Bu yazı ölümcül seviyede spoiler içerir!


Belki hatırlarsınız, bundan birkaç yıl önce Britney Spears'ın kafasını kazıtıp, gazetecilerle papaz olduğu günlerde "Leaaveeee Britney alooooneeee!" çığlıkları attığı videosuyla YouTube'da izlenme rekorları kıran bir çocuk vardı. İsmi Chris Crocker, kendisi o video sayesinde bir kariyere sahip oldu. Sözü geçen videoyu izlemediyseniz çok da önemi yok zaten, nereden aklına geldi şimdi diyorsanız, bazı çizgi roman yazarlarının Thomas ve Martha Wayne cinayetini dallandırıp budaklandırma, basit bir yankesicinin işi olabileceğini kabullenememe, illa bir komplo teorisine bağlama takıntıları bende aynı öyle bir tepki verme isteği uyandırıyor.

Thomas ve Martha'yı rahat bırakın!

Korkmayın henüz YouTube'a düşmedim, ama düşebilirim de. Scott Snyder, Batman #4'te Bruce'un ailesinin ölümünün Court of Owls bağlantılı olabileceği ihtimalinin etrafında dans etmeye başladı. Bir sonuca ulaşmak için erken, ama bir sayıyı bu teoriye adamak bile benim için yeterince nahoş. Yanlış anlaşılmasın, Scott Snyder'ı çok yetenekli buluyorum, ama geçen yılki Detective Comics sayılarından beri hoşlanmadığım bir huyu varsa, eskiyi kullanma ve kirletme merakı diyebilirim. Adam Gotham'ın tarihini zenginleştiriyor, binalara kimlik kazandırıyor, Dick Grayson'ı Dick Grayson, Bruce Wayne'i Bruce Wayne gibi konuşturuyor, her şey gıcır, ama gelin görün ki eskiyi eşelemekten kendini alamayınca, ortaya çıkan yapıt yok yere keyfimi kaçırıyor. 

Peki Thomas ve Martha'nın ölümü bu kadar dokunulmaz mı?

Eğri oturup doğru konuşursak, pek de dokunulmaz değil. Batman'in orijini 1939 yılında yayımlanan Detective Comics #33'e kadar, karakterin kendisi gibi bir esrardan ibaretti. Bill Finger ve Bob Kane, kara şövalyenin bir yan kesici olan Joe Chill tarafından öldürülen milyoner bir çiftin, intikamcı oğulları olmasını uygun gördüler. Bu kısa ve öz orijin uzun süre aktif olarak kaldı.


1956 yılında çıkan Detective Comics #235 ile deriiiiin bir retcon (retroactive continuity: "o olay aslında öyle olmadı, bir de şu var...") geldi. Bu sayıda Joe Chill'in sanıldığı gibi basit bir suçlu olmadığı, Thomas Wayne'den eski bir husumetin intikamını almak isteyen Lew Moxon adlı bir mafya babasının tuttuğu bir kiralık katil olduğu ortaya çıktı.

Zero Hour sonrasında yerleşen Modern Çağ DC evreninde, Lew Moxon/Chill olayı devamlılıktan silindi, Batman'in anne ve babasının ölümünün arkasında görünenden fazlası olduğu düşüncesi 2008'deki Batman RIP'e kadar tekrar karşımıza çıkmadı. Grant Morrison RIP'te, Wayne'lerin Black Glove örgütüne üye olduklarının ve ölümlerinden de bu örgütün sorumlu olduğunun imasını yaptı. Ama, herşey "ima"da kaldı. Joe Chill'in cinayet gecesi bir cüzdan ve inci kolyeyi alma dışında bir motivasyonu olup olmadığı bir muamma olarak kaldı. Bu saatten sonra değiştirilmeli mi? Bence değiştirilmemeli.

Nedenine gelirsek, Frank Miller bize Batman: Year One'da kimsenin kimseye güvenemediği, sokakları tekinsiz, insanları umutsuz, sefil bir Gotham şehri resmi çizdi. Polis yiyiciydi, üst tabakadakiler mafyayla eğlenceler organize ediyordu, halkı düşünen yoktu. Miller Gotham'ın boğazına kadar pisliğe batmış olduğunu anlatmanın en kışkırtıcı yolunu seçmiş, şehrin en ünlü ve en zengin adamının, saygın bir doktorun, karısı ve oğluyla sinema çıkışı öldürülmesini böyle bir şehir için rutin bir olay gibi göstermişti. Şimdi bunu bozup, Wayne'leri kötü adamlarla kapışan, siyah eldiven üyeleriyle düşüp kalkan, baykuş çetesiyle mücadele eden bir aile yapmanın bir esprisi var mı?

Bence yok, umarım Snyder için de yoktur deyip, bu tartışmalı pozisyon hakkındaki düşünceleri sistemimden attığıma göre Batman #4'e geçebilirim :)

Sayımız, geçen ay kaldığı yerden devam ediyor. Batman patlamadan sağ kurtulurken, düşünce kutularında Scott Snyder'ın bir imzası gibi olan bilimsel (pseudoscience?) notlar bize eşlik ediyor. Çizgi romanın aksiyona ayrılan kısmı burada sonlanırken, Bruce Wayne'in büyük büyük babası Alan'ın kemiklerini incelediği Bat mağaraya uçuyoruz.

Bruce'tan Hamlet pozu!

Dick'in de katılımının ardından Bruce'un dört sayıdır Court of Owls'un varlığını reddetme sebebini birinci ağızdan dinliyoruz. Meğer Bruce daha kısa pantolon giyerken Court of Owls'un anne ve babasının ölümünden sorumlu olduğundan şüphelenmeye başlamış, araştırmaya koyulmuş, ama maalesef sonunda görmek istediğini gördüğünü, olayın basit bir cinayet olduğunu, baykuş örgütünün bir yalan olduğunu fark etmiş.

Bruce Wayne'in çocukluğunun Zorro'yu sinemada izlediğine bin pişman olduğu geceyle, Batman olmak için Gotham'a dönüşü arasındaki bölümü şimdiye kadar hep karanlıkta kaldı. Ailesinin ölümünün ardında Joe Chill gibi sıradan bir suçludan fazlası olduğunu kanıtlamak için küçük bir dedektif olması da bir çeşit retcon sayılır, ancak 73 yıllık metinler "o gece" Bruce'un öldüğü ve Batman'in doğduğu inancını desteklediği için bence kabul edilebilir bir yenilik olmuş.


Flashback sayfaları basık panellerden meydana geldiği için Bruce'un yaşadığı huzursuzluğu çok iyi yansıtmış, Greg Capullo'ya buradan kocaman bir alkış gelsin. Korku filmlerindeki enigmatik veletler gibi bakan Bruce, yarasa kostümlü halinden bile daha korkunç görünüyor. 

Baştan sona açıklamalar ve flashbackler içeren sayı, yüksek tempolu geçen aylara kıyasla azıcık cansız dursa da, 11 sayı sürmesi beklenen Court of Owls macerasını ileriye taşımak için bu tip durgun sayılara da ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum. Scott Snyder'ın Batman mitinde yaptığı değişiklikler netlik kazanmadığından, olumlu/olumsuz bir yorum yapmak da istemiyorum.

Ben olsam geçmişle uğraşmaz, geleceğe bakardım, orası başka...

3 yorum:

  1. Bruce'un ebeveynlerinin katli, rastlantısal bir şiddet olayı olduğu sürece Bruce'un adalet arayışı bitmez. Çünkü savaştığı şey bir kavram: Suç.

    Bu suça bir kimlik kazandırmak yapılacak en yanlış hareket olur. Diyelim ki Wayne'lerin ölümünde gizli bir elin parmağı var. O halde Bruce'un savaşı o el ile olurdu. O eli kestikten sonra ne olacak? Bunun üzerine daha uzun yazmalıyım sanırım.

    YanıtlaSil
  2. Varmak istediğim nokta tam da buydu.

    Bir de dava ile Batman arasında kişisel bir bağlantı kurmaya çalışmak son yıllarda öylesine abartıldı ki, Tommy Elliot'lar, Jason Todd'lar, Dawn Golden'lar sayesinde neredeyse Batman'in görevi Gotham'da suçu bitirmek değil de, tamamı ruh hastalarından oluşan eş dost ve akrabalarıyla uğraşmak gibi görünmeye başladı.

    Batman en son ne zaman tanımadığı normal bir insana yardım etti, unuttum bile.

    YanıtlaSil
  3. O da çok yerinde bir tespit. Kahramanlık hikayeleri okuyacağımız yerde kan davası öyküleri okuyoruz. Sen bana bunu yaptın, şimdi bedelini ödeyeceksin muhabbeti dönüyor hep. Kötü karakterler sınıfta sürekli sevmediği çocukla uğraşan tiplere döndü.

    YanıtlaSil

Yorum Yap